Bartsblog

Focus op een Krokus

2012-03-07T14:39:00.001-08:00

Het leuke van Krokussen is dat ze zich niet laten dwingen tot de tuinmansorde. In grasmatten staan ze natuurlijk aangepoot en dus meteen schaakmat. Maar je ziet ze ook in bossen en op plekken waar ooit tuinafval is gestort. En op die plekken dragen ze alle kleuren door elkaar. Veelvuldig en veelkleurig in alle vrijheid.
Eigenlijk is de enige geordende plek die van de Krokussenkwekerij. En zelfs dan zit er een verstekeling tussen. Ik heb iets met buitenbeentjes. Lekker dwars, lekker eigenwijs. Het is de massa die zorgt voor de eenvormigheid en die de buitenbeentjes weer terug in het gelid marcheert. Maar deze witte dwarsligger komt volgend jaar gewoon weer lekker eigenwijs ergens op een belt tot bloei.

Koning winter ijlt nog na

2012-03-05T05:38:00.001-08:00

Terwijl overal de Krokusjes en Sneeuwklokjes (alleen omdat ze wit zijn heten ze zo) al hun kopjes boven het maaiveld uitsteken en in de meeste kanalen en meren het ijs al weer helemaal verdwenen is, speelt zich aan lagerwal langs het IJsselmeer een bijna Arctisch schouwspel af. Opgestuwd door de wind schuiven de laatste ijsschotsen tegen de dijk op. Bij het juiste perspectief (zonder toeristen) lijkt het net of je in een Poollandschap vertoeft.

Meldpunt buitenlandse bessenrovers

2012-02-16T12:31:00.002-08:00

Massaal komen ze naar Nederland om hier te profiteren van de overvloed. In hun thuislanden hebben ze het slecht door nog heviger kou en honger. Op goed geluk vliegen ze deze kant op, op zoek naar de laatste bessen aan onze overvolle Hollandse struiken. Profiteurs zijn het. Maar als onze verwende Merels ze laten hangen, omdat die worden vetgemest op rijke voedertafels, gun je deze hardwerkende Koperwiek toch zijn bittere kost.

It giet net aon

2012-02-16T12:28:00.001-08:00

De elf rayonhoofden zijn in vergadering. Die van Balk is net door het ijs gezakt. Al dagen zijn ze op zoek geweest naar de laatste wakken. Hoe langer ze open blijven, hoe beter het voor ze is. Vis en sopie, dat is het enige wat ze bezig houdt. Nog een paar dagen wijken voor ijzeren ijzers en krasse krassers. Voor je het weet begint de vogeltrek alweer. Volgend jaar dan toch maar weer naar het Zuiden.

Waterland, schaatsland, gemalen land

2012-02-16T12:24:00.002-08:00

Het hele jaar doen ze anoniem hun werk. Ze houden onze voeten droog, laten de boeren boeren, redden onze weidevogels en spelen een crusiale rol in onze biodiversiteit. Maar als het vriest dan moeten ze plat. Dan is de roep van het schaatsvolk zo sterk dat het water tot stilstand moet komen. De schaatsgekte gaat even voor. Gelukkig maar dat de vorst een handje helpt. Ver onder nul stroomt het water nogal slecht. Vanmiddag, zonsondergang, Arkemheense polder bij een voeltemperatuur van -20. Adembenemend mooi Nederland.

Winter in Sealand

2012-01-27T06:30:00.000-08:00

Omdat er een vergadering uitviel in Leidschendam en ik toch al in die richting was, ben ik op advies van fotovriend Dennis Martens doorgereden naar de Maasvlakte. Er zouden Pestvogels en Velduilen zitten. Wel een velduil zien wegvliegen. Zul je altijd zien wanneer je zo'n eind rijdt voor je Uil, dat er dan een groepje jagers op Konijnenjacht gaat. Met Fred, Hond en Havik!
Mijn encounter met de Zeehond was natuurlijk geweldig. Ik geef toe dat ik het beestje nog even gauw geaaid heb voordat het in de zee van Zeeland verdween. Voelen is geloven en beleven vooral. Ik denk dat de inspanningen van Ecomare en Leny het Hart te tamme Zeehondjes oplevert. Ik was dit jaar zeker niet de eerste met zo'n intieme ontmoeting.

Gele Trilzwam in grauw winterbos

2012-01-04T10:51:00.000-08:00

Aan alles is te zien, te ruiken en te horen dat de natuur van slag is. De winter verloopt bijna lente-achtig. Vandaag tijdens een korte wandeling een Merel horen zingen. Raar gevoel geeft dat. Alsof er iets niet klopt. Deze gele Trilzwam komt normaal voor in de late herfst, maar toch niet in de winter. Hij kan niet tegen vorst, zoals zoveel paddenstoelen. En zie je er normaal zo af en toe een, lijkt het nu wel een plaag. Overal op dode Eikentakken vind je ze nu nog in grote aantallen. Het zijn net hersenpannetjes. De natuur piekert zich suf wat ze nu weer mee moet maken.

Portret van Grote Zilverreiger

2012-01-04T10:35:00.000-08:00

Steeds vaker overwinteren ze in Nederland, de Grote Zilverreiger. Soms verzamelen zich tientallen exemplaren op een slaapplaats. Overdag stropen ze solitair de polders af naar kleine visjes. Over het algemeen is het een schuwe vogel, maar zoals bij alle soorten komt er zo af en toe ook een tam exemplaar voor bij deze reiger. Deze viste onder de auto langs en kon ik met tegenlicht een mooie studie maken van de kop tijdens het jagen. De ogen draaien onafhankelijk in de kop in alle richtingen.

Expeditie Plompetoren

2011-11-27T12:51:00.000-08:00

Een tip over Velduilen maakt het volgende in je los; wat kost dat, is het zeker en hoever is het rijden. Na een nachtje woelen denk je: ik gok het erop. 6 uur op, 2 uur rijden, 50 euro95, en.....0 Uilen. De ochtend was storm- en regenachtig, de middag met een prachtig zonnetje en veel vogels. Dus je maakt altijd wel wat. Het was een heerlijk dagje uit in het verre Zeeland. De terugreis was overigens ruim drie uur, maar met een voldaan gevoel. Heel veel vogels verkiezen de kust vlak voor hun vertrek. Zoals deze foeragerende Wulp. Dus helemaal voor niets was het zeker niet.

Zomaar wat fotowandelen

2011-11-20T10:34:00.000-08:00

In de overgang van seizoenen heb je soms van die luwtes waarin je niet echte foto onderwerpen tegenkomt. De paddenstoelen zijn zo goed als over, de vogeltrek is bijna voorbij en de vorst valt nog niet echt in. Maar als je je camera in de hand neemt tijdens twee lekkere wandelingen, dan kom je toch altijd weer thuis met mooie plaatjes. Zoals deze rillerige nachtvlinder op laatste paddenstoel.

Late vlinderliefde

2011-11-20T03:26:00.000-08:00

Parelmoervlinders zijn er in vele ondersoorten. Gelukkig werd ik getipt door een kenner, die ook de locatie van deze zeldzame vlinder wist aan te geven. Samen togen we op een regenachtige morgen naar de Veluwe. In eerste instantie moeilijk waar te nemen, maar tientallen vlinders hingen nog aan de Dopheide. Klaar met de volgende generatie. Deze twee hadden het nog even leuk samen.

Ode aan Cocco

2011-11-20T03:23:00.000-08:00

Appelvinken (Coccothraustes coccothraustes, pittenverbrijzelaar) zie je maar hoogst zelden. Hoog in de bomen verscholen levend, is deze schuwe grote Vink nauwelijks waar te nemen. Een fraaie zanger is het niet met zijn tikkende roep en appels eet hij ook al niet.
Zijn naam is afgeleid uit het Fries, Appelfretter, hetgeen aanduidt dat hij zaden uit Haagappels (vruchten uit de Meidoorn) lekker vindt. Zijn enorme snavel is één van de krachtigste uit het vogelrijk. Hij is in staat om kersenpitten te kraken. Ik had de mazzel een familie in de tuin te hebben gehad de laatste drie maanden. Regelmatig voeren van Zonnebloem pitten en een lekker badje hield ze op de plek. Vandaar een special aan hem gewijd.

Hele puike pruik

2011-11-20T03:18:00.000-08:00

Vandaag met Dennis op bezoek geweest bij deze Pruikzwam. Een hele aardige tip van Roel (thanx man!), bezorgde ons een fantastische morgen. Het licht was geweldig en de zwam op haar hoogtepunt. Passerende wandelaars noemden het een Bloemkoolzwam. Maar als je de details ziet, dan lijkt het zeker op een oude rechterspruik. De zwam komt elk jaar terug in dezelfde holte van deze beuk. Je moet er op het juiste moment bij zijn, want hij zal met het mooie weer wel snel verkleuren.

Bijzonder, zeldzaam, zeer zeldzaam

2011-11-20T03:16:00.000-08:00

Je hebt mazzel, heel erg veel mazzel en strontmazzel. Ik werd vandaag getipt dat er een bijzondere paddenstoel in het Hoevelakense bos zou staan. Toen de zwam mij werd getoond, sloeg mijn paddohart even over. Deze zeer zeldzame Kammetjesstekelzwam staat op de rode lijst van uitstervende zwammen. Hij groeit in zeer oude dode Beuken en houdt het midden tussen een Koraalzwam en een Pruikzwam. Wederom eetbaar.

Ridder zonaanbidder

2011-11-20T03:13:00.000-08:00

Paddenstoelen en zonlicht, het is geen goed huwelijk. Paddenstoelen groeien graag in de vochtige duistere krochten van het bos. Maar daar valt zo af en toe ook wel eens een zonnestraaltje binnen en soms precies op bijvoorbeeld deze Witte Bundelridderzwam. Ik ben benieuwd wie deze associatie ooit heeft gehad toen hij de naam bedacht. Wit oké, bundel ja dat zie ik, maar een ridder. Of het moet zijn witte paard zijn geweest.

Het bos verdient zijn sporen

2011-11-20T03:09:00.000-08:00

Aan het einde van elke cyclus is er nieuwe leven. Paddenstoelen laten hun sporen los op het juiste moment. Als hij 'rijp' is en het weer is droog met een windje erbij, dan verspreiden de paddenstoelen 'zaadjes' zich op de wind en maken nieuwe oogst in volgende herfst mogelijk. Ik kan niet wachten!

Wintergasten maken kwartier

2011-11-20T03:04:00.001-08:00

Nu de vogeltrek op zijn eind loopt, maken de wintergasten zich op voor magere tijden. Op het moment is het een drukte van belang in mijn tuin. De doortrekkers vetten op en de stamgasten leggen voorraden aan. Vet onder de veren en voer in het bos. Sommige vogels zoals de Boomklever verstoppen zaden tussen het boomschors voor barre tijden. Vooral de zonnebloempitten vinden gretig aftrek vanwege hun hoge oliegehalte.
En zie je in het voorjaar weer een Eikenboompje tussen de Beuken, dan weet je dat er een vergeetachtige Gaai is langs geweest. Voor de liefhebbers van de fotohut, het is er nu de tijd voor!

Zweedse Kranen tanken bij op Duitse akkers

2011-11-20T02:49:00.001-08:00

Rond Diepholz in Duitsland, drie uurtjes rijden vanaf de Veluwe, verzamelen zich elk jaar zo'n 40.000 Kraanvogels. Afkomstig uit Zweden stropen ze de enorme maisvelden af naar restvoedsel. Na enkele weken de boel opgeruimd te hebben vliegen ze door naar Lac du Der in Frankrijk, of nog zuidelijker om te overwinteren.
Een spectaculaire groep. Hun geluid is prachtig, soms afgewisseld met eend-achtige piepgeluiden van de juvenielen. Als de vogels zich s'avond naar de veengebieden begeven om te overnachten, vliegen duizenden Kranen over je hoofd. Dat moet je een keer meemaken!